Ik ben dertig jaar lang elke dag wakker geworden voor één ding.
Het ambacht. de mensen die het uitoefenen. En beelden die ze verdienen.
En ik ben nog lang niet klaar.
Ik heb in meer keukens gestaan dan ik op twee handen kan tellen.
Ik was gefascineerd door het proces. Altijd.
Niet het bord. Niet de presentatie. Maar het moment ervóór. De fond die vier uur heeft getrokken. De saus die wordt afgeproefd en in één beweging bijgesteld. De bakker die deeg voelt en weet -zonder weegschaal, zonder timer- of het klopt.
Dat is de kennis die niet in boeken staat. Die in de handen zit. Die je alleen ziet als je er zelf in hebt gestaan.
Ik heb er dertig jaar in gestaan. En ik wil het niet vergeten zien worden.
Van kleine bistro's tot grote operaties. Van ambachtelijke keukens waar helen reeën binnenkwamen; nog in de huid, zwaar en echt - tot keukens waar ik leerde dat meesterschap niet betekent dat je alles zelf doet, maar dat je precies weet waar de kennis zit.De
Dertig jaar lang heb ik gekookt, geleid, geleerd en doorgegeven.
En dertig jaar lang heb ik ook gezien wat er mis gaat.
De wereld van het ambacht verdient betere beelden.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee.
Klaar met de stockfoto's van lachende modellen met kokspakken aan en glimmende pannen. Klaar met campagnes die niets te maken hebben met de werkelijkheid op de vloer. Klaar met de manier waarop ons vak wordt weggezet als iets wat er uitziet als een toneelstuk, een strak getrokken filmset.
Dat is het niet. En dat hoeft het ook niet te zijn.
Een professionele keuken ruikt naar boter en vuur. Ziet eruit als een gecontroleerde chaos. Voelt als tien dingen tegelijk en toch precies weten wat je doet.
Dat is het mooiste wat er is. En dat wil ik je laten zien.
Ik pakte een camera. Niet om alleen maar mooie plaatjes te maken; maar om de waarheid vast te leggen. De hitte, de focus, de stille concentratie van iemand die zijn vak kent. Het moment waarop alles klopt.
Waarom ik anders ben dan elke andere fotograaf.
Ik hoef de keuken niet te begrijpen. Ik ken de keuken.
Ik weet wanneer de service losbarst. Ik zie het aan de ogen van de chef. Ik ken de looplijnen, de hiërarchie, de stilte voor de storm. Ik verdwijn op het juiste moment en druk af op het enige moment dat telt.
Geen andere fotograaf kan dat zeggen.
Dat is mijn voorsprong
Wat ik doe?
Ik fotografeer professionele keukens, ambachtelijke producenten en iedereen die met zijn handen werkt en een verhaal heeft dat te lang onzichtbaar is gebleven.
Voor employer branding, werving, trots of gewoon omdat het vatsgelegd moet worden voordat het verdwijnt.
En soms begeleid ik chefs en keukenteams. Niet als coach met een stappenplan. Als iemand die er zelf heeft gestaan, die de druk kent, en die weet wat er echt speelt.
Ik geloof in één ding.
Beelden die kloppen maken mensen trots.
Trotse mensen trekken de juiste mensen aan.
En de juiste mensen maken het vak weer wat het moet zijn.
Dat is geen filosofie. Dat is wat ik doe.
Lid van: NVJ (Journalistiek) | LVSC (Begeleiding) | Dutch Cuisine (Gastronomie)