Ik ben dertig jaar lang elke dag wakker geworden voor één ding.

Het ambacht. de mensen die het uitoefenen. Het moment vlak voordat het gerecht wordt wat het moet zijn.

 

Fotograaf Robert Siedenburg: van oud-chef naar documentair fotograaf van het ambacht.

Ik heb in meer keukens gestaan dan ik op twee handen kan tellen.

 

Ik was gefascineerd door het proces. Altijd.

 

Niet het bord. Niet de presentatie. Maar het moment ervóór. De fond die vier uur heeft getrokken. De saus die wordt afgeproefd en in één beweging bijgesteld. De bakker die deeg voelt en weet  -zonder weegschaal, zonder timer-  of het klopt.

 

Dat is de kennis die niet in boeken staat. Die in de handen zit. Die je alleen ziet als je er zelf in hebt gestaan.

 

Ik heb er dertig jaar in gestaan. En ik wil het niet vergeten zien worden.

 

Van kleine bistro's tot grote operaties. Van ambachtelijke keukens waar helen reeën binnenkwamen; nog in de huid, zwaar en echt - tot keukens waar ik leerde dat meesterschap niet betekent dat je alles zelf doet, maar dat je precies weet waar de kennis zit.De

 

Dertig jaar lang heb ik gekookt, geleid, geleerd en doorgegeven.

 

Onderweg raakte ik iets kwijt.

Ik bleek ook goed in leidinggeven. In organiseren. In andermans problemen oplossen. Dus ging ik dat erbij doen. En nog meer. Tot ik vooral de keuken draaiende hield, en niet meer het vak beoefende.

 

Niet moe van koken. Moe van het gedoe eromheen.

 

Op een gegeven moment pakte ik een camera. Eerst gewoon om te kijken. Later om vast te leggen wat ik zelf al die jaren had gezien en nergens werd getoond. Geen stockfoto van een lachende kok met een glimmende pan. Wel hitte, de concentratie, de mise-en-place die twintig jaar routine verraadt.

 

Daar begon het. Niet alleen in keukens. Ook op straat, aan zee, op het water, in het bos. Ik zocht overal hetzelfde. Naar wat er allang is, maar niemand opmerkt.

 

Dat fotografeer ik nu voor mezelf. Zonder opdracht, zonder regie. Dat werk staat in mijn gallery.

Waarom ik anders ben dan elke andere fotograaf.

Ik hoef de keuken niet te begrijpen. Ik ken de keuken.

 

Ik weet wanneer de service losbarst. Ik zie het aan de ogen van de chef. Ik ken de looplijnen, de hiërarchie, de stilte voor de storm. Ik verdwijn op het juiste moment en druk af op het enige moment dat telt.

 

Geen andere fotograaf kan dat zeggen.

 

Dat is mijn voorsprong

Wat ik doe?

Ik fotografeer professionele keukens, ambachtelijke producenten en iedereen die met zijn handen werkt en een verhaal heeft dat te lang onzichtbaar is gebleven.

Voor bedrijven boek je dat via Het Werk. Mijn eigen werk staat in de Gallery

 

Ik kook ook nog, twee dagen per week, via Keuken in Balans, als zelfstandig werkend kok. Op mijn voorwaarden, met wie ik zelf kies, Mijn ervaring, mijn aanwezigheid, geen management erbij.

 

Maar wie ik nu vooral ben, is fotograaf. Iemand die kijkt, wacht, en vastlegt wat er al die tijd al was.