Over Robert Siedenburg

Ik ben Robert.

 

Ik ben gevormd in de professionele keuken. Een omgeving waar verantwoordelijkheid, timing en overzicht geen theorie zijn, maar dagelijkse realiteit. Jarenlang was ik degene die insprong als het vastliep. Die overzicht bracht, overnam en zorgde dat het werk doorging.

 

Ik ben daar goed in geworden. En ik heb ook gezien wat het kost.

 

Als één persoon alles blijft oplossen, verdwijnt zelfstandigheid. Dan verdwijnt eigenheid. En uiteindelijk is niets meer overdraagbaar. Niet in teams, niet in organisaties- en ook niet in jezelf.

 

Op een gegeven moment merkte ik dat ik vooral in mijn hoofd leefde. Altijd vooruit, altijd scherp, altijd verantwoordelijk. Functioneel, maar steeds minder aanwezig.

 

Wat ik nodig had, was geen pauze en geen nieuwe rol. Ik had rust nodig in mijn hoofd. En een weg terug in mijn lijf.

 

Die weg vond ik in vertragen. In wandelen zonder doel. In werken met mijn handen. In kijken, zonder direct in te grijpen. In die vertraging ontstond ruimte. En in die ruimte voelde ik weer waar ik was - en wat van mij was.

 

Vandaag werk ik vanuit die plek.

 

Ik begeleid mensen die vastgelopen zijn in werk, verantwoordelijkheden of richting. Mensen uit keukens en ambachten, maar net zo goed uit andere vakken en organisaties. Mensen die veel dragen, scherp zijn en loyaal- en zichzelf onderweg een beetje zijn kwijtgeraakt.

 

Ik help niet door oplossingen over te nemen, maar door te vertragen, aandacht te brengen en zichtbaar te maken wat er al is, zodat iemand weer zelfstandig kan bewegen.

 

Naast begeleiding werk ik met beeld. Fotografie is voor mij een manier van kijken en vertragen. Niet om te verfraaien, maar om te laten zien wat er werkelijk gebeurt.

 

Ik werk niet meer als oplossing.

Ik werk als begeleider.

Met aandacht, rust en respect voor mens, werk en leven.