‹ Terug

Waarom we met Pasen massaal naar het bord kijken, maar de maker vergeten.

 

Terwijl de rest van Nederland aanschuift voor de paasbrunch, gebeurt het echte werk in de luwte. Achter de klapdeuren. In de hitte van de pas.

 

Als voormalig chef weet ik wat deze dagen betekenen. Het is topsport. Het is een choreografie van handelingen die op de seconde nauwkeurig moeten kloppen. Maar als documentaire fotograaf zie ik iets wat me zorgen baart: we zijn zo gefocust op het 'eindproduct'  - dat perfecte bordje voor Instagram - dat we het eigenaarschap van de maker uit het oog verliezen.

 

De onzichtbare druk

In mijn project Kitchen @ Work leg ik precies dat vast: het werk achter het bord. Geen gestileerde foodfotografie met pincetjes en nepsneeuw. Ik fotografeer de focus. De zweetdruppel. De blikverstandhouding tussen een chef en de sous.

 

Waarom? Omdat we in een tijd leven waarin personeel schaars is en de druk op de teams die er wél staan, enorm is. Als we alleen het resultaat blijven vieren, en niet het proces, verliezen we de verbinding met het ambacht.

 

Mijn missie met Kitchen @ Work

Ik bouw aan een onafhankelijk archief van twintig keukens. Geen commerciële gladde praatjes, maar rauwe, integere documentaires. Ik zie ondernemers die veel dragen. Ik zie teams die tot het uiterste gaan. Met mijn camera voeg ik niets toe; ik maak alleen zichtbaar wat er al is. Zodat jij als ondernemer weer kunt laten zien waar je werkelijk voor staat.

 

Een uitnodiging voor na de Pasen

Na de paasdrukte valt vaak de stilte. Dat is het moment om te reflecteren. Heb jij je eigen ambacht - of dat van je team - de laatste tijd wel eens écht goed bekeken? Zonder filter?

 

Ik zoek nog een aantal keukens die onderdeel willen worden van dit tijdsdocument. Geen geregisseerde shoot, maar een dag waarin ik als 'fly on the wall' meeloop met jullie ritme.