De Kracht van de Focus
"Moet ik lachen?"
Het is de meest gestelde vraag zodra ik mijn camera uit de tas haal. Mijn antwoord is altijd hetzelfde: "Nee, liever niet. Ga maar gewoon aan het werk."
Bij Kitchen @ Work en Ambacht in Beeld fotografeer ik geen mensen die poseren. ik fotografeer mensen die maken.
Kijk naar Job op deze foto. De wereld om hem heen had op dat moment kunnen vergaan; hij zag alleen wat er onder zijn handen gebeurde. Dat is het moment waarop een ambacht tot leven komt. Dat is het moment waarop je de jaren aan ervaring, de fouten die zijn gemaakt en de rust die is gevonden, echt kunt zien.
Mijn rol? ik ben de vlieg op de muur. Ik neem niets over, ik regisseer niet en ik voeg geen opsmuk toe. Ik wacht tot de ruis wergvalt en de essentie overblijft.
Ondernemers die veel dragen, hebben vaak geen tijd om stil te staan bij hun eigen vakmanschap. Ik maak het zichtbaar, zodat je weer kunt voelen. En zodat de rest van de wereld ziet dat je niet zomaar iets 'doet", maar dat je iets meester bent.
Wanneer was de laatste keer dat jij zo in je 'zone' zat dat je de wereld om je heen vergat?